"Κι ήμουν στο σκοτάδι.Κι ήμουν το σκοτάδι.Και με είδε μια αχτίδα" Κ.Κ

22.11.11

KΆΠΟΤΕ σε ένα παγκάκι:
-μια τέτοια κούκλα να καπνίζει ; είναι κρίμα
ξέρω τι θα λες...
είναι κρίμα
κι εγώ κάπνιζα αλλά το κοψα γιατί ένας δικός μου πέθανε απ το κάπνισμα στα 60 του
σκοτώνει το κάπνισμα
κι ύστερα πέθανε κι άλλος δικός μου κι έμεινα μόνος μου τελείως 

και μετά γνώρισα μια γυναίκα αλλά μου είπε ψέματα,
εγώ όμως την ερωτεύτηκα..
ξέρω τι σκέφτεσαι...
μου είπε που λες να συναντηθούμε σε ένα χρόνο γιατί είχε δουλειές λέει
κι εγώ της απάντησα γιατί μου λες να συναντηθούμε σε ένα χρόνο;
και γιατί δεν μου λες να συναντηθούμε σε δέκα χρόνια ή και σε εκατό;
καλύτερα θα 'ταν
την ερωτεύτηκα...
μου πε σε ενα χρόνο...

-συγγνώμη,μα πρέπει να φύγω
-φύγε κι εσύ.όπως θες


ΆΛΛΟΤΕ σε ένα καφενείο:
-παιδί μου
γιατί εισαι στεναχωρημένη;
-εεεε;;;σε μένα μιλάτε;;;
μα δεν είμαι στεναχωρημένη
-άστα αυτά,ήσουν μόνη σου και στεναχωρημένη σε είδα
τώρα όμως μιλάς σωστά και χαμογελάς σωστά
-ρε γιώργη τι γίνεται κει πέρα;τι λες;
-είδα το παίδι ,ήταν στεναχωρημένο,της λεω να γελάει 


ΠΙΟ ΠΑΛΙΆ σε άλλο παγκάκι:
-γειά σου κορίτσι μου
-δεν έχω
-μη φοβάσαι
-δεν έχω σας λέω
-μη με φοβάσαι είμαι από τη μυτιλήνη από τον άγιο ραφαήλ
πάρε αυτά και ο Κύριος να 'ναι μαζί σου
-όμορφα είναι.
-ό,τι έχεις ευχαρίστηση,μη με φοβάσαι
-δεν σας φοβάμαι,δεν έχω χρήματα
-πφφφ...δώστα μου πίσω

9.11.11

ανώνυμα
θωρακισμένοι
τρομαγμένοι
εχθρικοί
μάζα
δουλειά σπίτι σπίτι δουλειά
να μπουκώνουν το χρόνο τους
να μη τους μένει καιρός για να κοιτάζονται στα μάτια
κι όταν κάνουν έρωτα
σβήνουν το φως και δεν βγάζουν τις πυτζάμες τους
κακομοίρηδες
μίζεροι
η σιωπηρά πλειοψηφία
ο νόμος της άγνοιας
δεν ακούω δεν βλέπω δεν μιλάω δεν ξέρω τίποτα
αμέτοχοι
νίπτουν τας χείρας τους
ο λαός 
το σύστημα 
το αυγό κι η κότα
είπες να 'μαστε φίλοι,δεν είχες κι άδικο


εξόριστος στη κεντρική λεωφόρο